“กินอยู่เป็น” ...21 วัน ฉันรักเธอ เรารักกัน

Share


“การศึกษาเริ่มต้น เมื่อคนกินอยู่เป็น”


คำของสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต) ไม่ได้ถูกวางไว้เพียงเพื่อเป็นแนวคิดของรายวิชา แต่ค่อย ๆ ถูกถักทอให้เกิดขึ้นจริงในชีวิตของเด็ก ม.1 และครอบครัว

ก่อนจะมาถึงวัน “ชมสวนเพียร” เด็ก ๆ และผู้ปกครองได้ร่วมเดินทางผ่านภารกิจ “21 days Challenge : 21 วัน ฉันรักเธอ เรารักกัน”

ช่วงเวลานี้ คือ การชวนกัน “สร้างนิสัยใหม่” อย่างค่อยเป็นค่อยไป เมื่อเด็ก ๆ กลับบ้าน จะได้ร่วมพูดคุย สัมภาษณ์ และชวนพ่อแม่ตั้งเป้าหมายสุขภาพร่วมกันทั้งในมิติของ
สุขภาพกาย — อาหาร และการออกกำลังกาย เช่น การลดหวาน มัน เค็ม เลือกกินอย่างรู้ตัว หรือเริ่มขยับร่างกายในแบบที่เหมาะกับตนเอง
สุขภาพใจ — การดูแลอารมณ์ อย่างการนั่งสมาธิก่อนนอน เพื่อให้ใจได้พักและกลับมาอยู่กับตัวเอง

เกิดเป็น “พลังงาม” ที่ค่อย ๆ เปลี่ยนวิถีชีวิตในบ้าน โดยผู้ปกครองมีเวลา 14 วัน ส่วนเด็ก ๆ ฝึกต่อเนื่อง 21 วัน เพื่อให้การเรียนรู้ไม่จบแค่ความเข้าใจ แต่ค่อย ๆ กลายเป็น “ความคุ้นชินใหม่”

เมื่อเดินทางมาถึง “วันชมสวนเพียร” กิจกรรมสุดท้ายปลายปีการศึกษา คือ วันแห่งการเผยให้เห็นผลของความเพียรที่เกิดจากการลงมือทำอย่างต่อเนื่อง โดยให้คุณค่ากับการเติบโตภายในมากกว่าผลลัพธ์ภายนอก

“กินเป็น” วิชาบูรณาการ “เด็ดดอกไม้สะทือนถึงดวงดาว” ระดับชั้น ม.๑ มุ่งให้ได้เด็กฝึกดูแลกายและใจในชีวิตจริงอย่างมีสติ กิจกรรม 21 Days Challenge : 21 วัน ฉันรักเธอ เรารักกัน เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการนี้ ที่ครอบครัวร่วมลงมือปฏิบัติ จนเกิดการเปลี่ยนแปลงที่สะท้อนคุณค่าของความเพียร
ในวันนี้พ่อแม่ได้เข้ามาสัมผัสกับกิจกรรมที่เด็ก ๆ ช่วยกันออกแบบ ในแต่ละฐานที่เรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความตั้งใจของเด็ก ๆ
 

ฐานกิจกรรมต่างๆ ที่เด็กๆ ได้จัดขึ้นมา

  • กิจกรรม “ฐานอาหาร” ได้สร้างประสบการณ์ที่ชัดเจน คือ ช่วงเวลาที่ผู้ปกครองค่อยกินอาหารอย่างช้า ๆ เพื่อ “รับรู้” ทั้งรสชาติเนื้อสัมผัส และจังหวะของการเคี้ยว บางคนเพิ่งค้นพบว่า ตนเองไม่เคยกินอย่างมีสติแบบนี้มาก่อน สิ่งเล็ก ๆ อย่างการเคี้ยวช้า ๆ กลับพาให้หลายคน “กลับมาอยู่กับตัวเอง” และเห็นความหมายของการกิน ที่ลึกกว่าความอร่อย
  • “ก่อนกินอาหารหรือก่อนทำอะไร อยากให้ถามตนเองในใจว่า เท่าไหร่จึงจะพอดี หากทำไปเพื่อความอยากหรือกิเลส นั่นคือ ความไม่พอดี” บางส่วนจากการสะท้อนการเรียนรู้ของนักเรียน




 
  • ในอีกมุมหนึ่ง “ฐานอารมณ์” ศิลปะกลายเป็นพื้นที่ปลอดภัยของใจ พ่อแม่ได้นั่งวาด ระบายสี ในบรรยากาศเงียบ รับรู้ถึงความรู้สึก หลายคนเริ่มมองเห็นความคิดของตัวเอง และเปิดรับความรู้สึกของผู้อื่นมากขึ้น




 
  • ขณะที่กิจกรรมใน “ฐานออกกำลังกาย” แม้ใช้เวลาเพียงไม่นาน แต่ก็เรียกพลัง ความสดชื่น และเสียงหัวเราะกลับมาได้อย่างง่ายดาย สุขภาพที่ดี ไม่ได้มีไว้เพื่อตัวเราเท่านั้นแต่เพื่อการได้ใช้ชีวิตร่วมกับคนที่เรารักไปอีกนาน




จากภารกิจ 21 วัน สู่วันชมสวนเพียร ภายใต้แนวคิด “กินเป็น อยู่เป็น” ที่ค่อย ๆ ปรากฏชัดขึ้นผ่านการลงมือทำ ตลอดทั้งกระบวนการนี้เราได้เห็นเด็ก ม.1 ที่ไม่ได้เป็นเพียงผู้เรียนแต่ยังพาให้ครอบครัวเรียนรู้ไปด้วยกัน

ชมภาพเพิ่มเติมได้ ที่นี่

บทความที่เกี่ยวข้อง